سرد مزاجي در خانمها (Orgasm Dysfunction):

ناتواني خانمها در رسيدن به ارگاسمORGASM (اوج لذت جنسي) ORGASMIC DYSFUNCTION ناميده مي شود که ممکن است به صورت تأخير يا فقدان مستمر ارگاسم باشد.البته ارگاسم هميشه در زن و مرد يکسان نيست.

سردي مزاج به  زناني اطلاق ميشود که تمايل و هوس جنسي کم داشته و يا اصلا نداشته و از آن بهرمند نمي گردند . حدود ??% از اين زنان دچار مشکل در سيستم هورموني و يا پاتولوژي اعضاء جنسي مي باشند. و مشکل در  ??% ديگر اين زنان به مسائل عاطفي مربوط مي شود.

بايد توجه داشت مدت زمـانـي کافي که زن براي عکس العمل جنسي لازم دارد خيلي طولاني تر است تا مرد، زيرا هم زمان بيشتري لازم است تا تحريک شود و هم زمان بيشتري طول خواهد کشيد تا به اوج لذت جنسي برسد.
اگر مرد روابط جـنـسـي را فقط وسيله اي براي ارضاي اميال بيولوژيکي خود تصور کرده ، قبل از نزديکي براي تحريک هـمـسـر خـود کوشش نکند يا نتواند براي مدتي نعوظ خود را نگاه دارد و زود به اوج لذت جنسي برسد، زن ممکن است کاملا تحريک نشده و قبل از اتمام عمل نزديکي به اوج لذت جنسي نرسيده باشد . در چنين صورتي عمل مقاربت مي تواند براي زن دردناک باشد و تجربه بد از رابطه جنسي در ذهن او باقي بماند.

کامروا نشدن از همبستري :

اکثر مردان متاهل ، باور ندارند که از آيين همبستري اطلاعات ناقصي دارند.
بر اساس اظهارات بانوان معلوم شده که سبب سرد مزاجي نيمي از آنان همين عامل کامروا نشدن از همبستري است .
آنها به موجب نا آشنايي همسرانشان با اصول زن داري و برقراري روابط جنسي ، چـه بسا هيچ مفهومي از اين روابط در ذهن نداشته باشند، بلکه آن را عملي حيواني ، غير بهداشتي و مشمئز کننده بدانند که جز اتلاف وقت ثمري ندارد.
خيلي از مواقع اشـکال اصلي به طرف مقابل آنها يعني به مرد مربوط مي شود که بايد وظايف خود را درست اجرا کند

گاهي اوقات مرد با آنکه با شيوه هاي روابط جنسي آشناست بر اثر فشار شهوت يا خودخواهي ، همسر خـود را در کـامـروا شـدن يـاري نـمـي کـند و پيش از ارضاي او دست از عمل زناشويي مي کشد.
سردي جنسي خصيصه اي نيست که با انسان زاييده شود و تا دم مرگ باقي و برقرار بماند.
فردي کـه احساسات جنسي ندارد ممکن است فقط به اين علت باشد که تاکنون با نوع تحريکي که در او عکس العمل به وجود مي آورد، مواجه نشده است .

اگـر قدرت جنسي مرد ناکافي يا ميل جنسي او کم باشد، اگر انزال زود يا بسرعت واقع شود و مـرد خـود را عـقب بکشد، آن وقت است که در زن تنفر و اکراهي در مقابل روابط جنسي به وجود مي آيد. يعني يا تحريک نشده و يا محروميتهاي متوالي بتدريج سبب از بين رفتن احساس لذت و از بـيـن رفـتـن ميل جنسي او مي شود. در هرحال اگر به طور متوالي او را محروم نگاه دارند پس از مدتي به هيچ وجه لذت نخواهد برد  .
شايد همسر مردي بسيار مهربان و زن و فرزند دوست و صميمي و صـبـور باشد. ولي از نظر عمل زناشويي هيچ توجهي به رضايت زن نداشته باشد و لذت جنسي همسر را ناديده بگيرد.

علل‌ رواني‌ و عاطفي‌ که مي توانند در سردمزاجي نقش داشته باشند:

ترس‌ از حاملگي‌
ترس‌ از آسيب‌ رسيدن‌ به‌ جنين‌ در صورت  حامله بودن
دردناک بودن رابطه جنسي به دليل فقدان‌ برانگيختگي‌ جنسي‌ و لغزندگي‌ مجراي‌ تناسلي‌ در اثر کمي‌ ترشحات‌. اين‌ حالت‌ در اثر عوامل‌ مختلف‌ مثل‌ تحريک‌ جنسي‌ ناکافي‌، بيزاري‌ از مرد، خستگي‌، يا اضطراب‌ ايجاد مي‌شود.
نداشتن‌ تجربه‌ يا اطلاعات‌ جنسي‌
سابقه‌ آسيب‌ جسمي‌ يا ضربه‌ روحي‌ ناشي‌ از روابط‌ جنسي‌
نداشتن‌ موقتي‌ اشتياق‌ به‌ رابطه‌ جنسي‌

تظاهرات کلينيکي:
اختلال اوليه:که در آن هيچ گاه ارگاسم انجام نشده است(ANORGASM)
اختلال ثانويه:در شرايط خاصي ارگاسم انجام مي شود.(وضعيتي)
نوع اکتسابي:تجربه اوليه حداقل براي يکبار وجود دارد.
عوامل ايجاد آن:
عوامل شخصيتي، عوامل وابسته به فيزيولوژي، عوامل فرهنگي، جامعه شناسي و روانشناسي در ارگاسم خانمها تأثير دارند.
عوامل رواني مثل ترس از حاملگي، افسردگي پس از زايمان، طرد شدن از جانب شريک جنسي، ضربه روحي تازه، ترس از آسيب هاي واژن، احساس خصومت نسبت به مردها، احساس گناه، از دست دادن کنترل يا رفتار پرخاشگرانه، انتظارات فرهنگي و محدوديت هاي مربوط به جامعه در اختلالات ارگاسم زنان مؤثرند.
مشخص شده است که مصرف داروهاي ضدافسردگيTCA(مثل ايمي پرامين)،MAOI و ANTIPSYCHOTICS (مثل بعضي از فنوتيازين ها)، ضد اضطرابها(مثل بعضي از بنزوديازپين ها) و داروهاي ضد فشارخون(مثل متيل دوپا) باعث عدم انجام ارگاسم در زنان مي شوند.
آسيب ديسک بين مهره هاي کمري و ستون فقرات نيز روي ارگاسم زنان تأثير دارند.

تفکر اشتباه:

بعضي از زنان فکر مي کنند که زن بايد هميشه خود دار باشد ، و هـيـچ گـاه خود در مسائل زناشويي اقدام به کاري نکند.و هرگاه که همسرش به طرف او آمد رابطه را جنسي را انجام دهد و در هنگام رابطه نيز منفعل باشد و نظاره گر .

بـرخـي از زنان از ترس آنکه از طرف شوهر به شهوتراني متهم شوند از اظهار علاقه به روابط جنسي امتناع مي ورزند و ترجيح مي دهند براي هميشه هم خود و هم طرف خويش را از اين لذت محروم سـازنـد.

زنان بايد باور کنند که آنها نيز حق لذت بردن از يک رابطه جنسي سالم با همسر خود را دارند.و بايد در اين فرآيند مشارکت داشته باشند. و حتي در هنگامي که احساس نياز مي کنند خود شروع کننده باشند .

در روابـط جـنـسي ، زن نبايد به هيچ وجه نقش مفعول [عنصر خونسرد و بي ميل ] رابازي کند.
هـمـان طـوري که فعاليت مرد در تحريک زن سبب مي شود که عکس العمل تحريکي خودش هم افـزوده گـردد بـه هـمـان طريق علاقه و فعاليت زن هم سبب مي شود که علاقه و ميل شهواني خودش زيادتر شده ، براي انجام روابط زناشويي آماده گردد.

البته نبايد از زن انتظار داشت که پيوسته در ابراز علاقه جنسي آغازگر باشد.
اين که زن بايد به آميزش با شوهر علاقه مند باشد بدين معني است که او پـس از رويکرد مرد به وي از تحريک شدن خويش نهراسد و خود را به رغبت در اختيار وي قرار دهد.

کمرويي و حيا

کـمـرويـي و حـيـا عـامـل ديگر بي توجهي بانوان به مسائل جنسي است .
اين عامل در آغاز ممکن اسـت پـديـده اي طـبيعي و زودگذر باشد ولي هرگاه همراه با عواملي ديگر، در اخلاق زن باقي بماند، براي وي نوعي منش ثانوي ايجاد مي کند که او را از همبستري با وجود ميل باطني گريزان مي سازد.
در اين حال ، ممکن است او از اخلاق خود رنج ببرد ولي نه به علت آن آگاه است و نـه شـيوه درمانش را مي داند.
تا آنجا که رفته رفته زندگي سرد و نا شاد را بر دلبري و دلگرمي تـرجيح مي دهد و در اين راه چندان پيش مي رود که گاهي مي پندارد نمي تواند رفتاري غيراز اين داشته باشد.
اگـر دخـتـري بـا ايـن فکر و عقيده پرورش يابد که ارتباط جنسي ، عملي حيواني و باعث پستي مـنـزلـت انـسان و رفتاري غير اخلاقي است و يا به طور دايم به خاطر بيان احساسات و عواطفش مـلامت ونکوهش شود اين خيال باطل در ذهن او نقش مي بندد که مسائل جنسي اصولا مبتذل و پوچ است .
مسلما اين تخيلات پس از ازدواج نيز بسهولت از بين نخواهد رفت .

تجربه بد در گذشته:

گروهي از زنان در گذشته تجربه بسيار بدي از ايجاد رابطه داشته اند که مي تواند اين مسئله به دست درازي لاس زدن خشونت تجاوز و يا رفتاري از طرف يک فرد باشد که با رضايت ايشان نبوده است اين مسئله نيز مي تواند در زندگي زناشويي فرد در آينده با عث سرد مزاجي زن شود.

نامناسب بودن  شرايط و تاثير عوامل محيطي :

معمولا در برقراري روابط زناشويي ، مردان در پيگيري خواسته خود بيشتر پافشاري دارند تا زنان .
بعلاوه وجود حيا در بانوان هميشه مانع از آن است که آغازگر اين تمنا باشند.
آنها بمراتب بيشتر از مـردان بـه فراهم بودن موقعيت و زمينه ها مي انديشند و ترس از  اموري دارند که مردان بندرت بدانها فکرمي کنند.
اگـر زماني در زن تمايلي به برقراري رابطه زناشويي وجود داشته باشد، و زمينه ها  فراهم نباشد، اين ميل دوام نمي يابد.
گـاهـي هـم ايـن بـي ميلي به سبب فراهم نبودن زمينه ها نيست بلکه به خاطر در نظر گرفتن عـواقب بعدي است .
براي مثال هرگاه دسترسي به آب براي انجام نظافت و طهارت ممکن نباشد پيش ازمرد، زن است که از انجام آميزش خودداري مي کند و بدان اشتياقي نشان نمي دهد.
گـاهـي وجـود صـاحـبخانه يا ميهمان و افراد ديگر مشکلاتي فراهم مي آورد که براي مرد ناديده انـگـاشـتـن آنـهـا امـري طـبـيـعـي است در حالي که تصور وجود آنان ، براي بانوان ملال انگيز و دلسردکننده است .
مـوقـعـيـتهايي چون سفر، ايام بيماري ، ضعف جسمي ، خستگي و عواملي از اين قبيل براي بانوان جدا حايز اهميت است ، در حالي که براي مردان چنين نيست .

تاثير دلهره و اضطراب بر ميل جنسي :
وجـود دلـهـره (به هر دليل که باشد) ميل جنسي را در زنان بشدت کاهش مي دهد و چه بسا اين عـامـل درمـردان مانعي براي کاهش ميل جنسي نباشد.
در نظر آوريد که در خانه اي حمام يا آب گـرم وجـودنداشته و انجام نظافت و طهارت به خبر کردن صاحبخانه نيازمند باشد. در اين حال تـمـايـل بـه برقراري آميزش چندان وجود ندارد.
بعکس هرگاه در اتاق استراحت ، حمام کوچکي وجـود داشـته باشد که بتوان نظافت کرد، طبيعتا اشتياق به آميزش (حتي اگر ميل قبلي نباشد) ممکن است به وجود آيد.

همچنين ترس از بارداري و محيط نامناسب و .. براي زن نا امني و دلهره به همراه مي آورد .

نقش تغذيه در رابطه جنسي :
تغذيه ناکافي از عواملي است که در تحليل بردن قواي جنسي نقشي بسيار مؤثردارد.
گاهي انسان به چيزي بي ميل نيست ولي براي رو کردن بدان و بهره مند شدن از آن در خود تواني نمي بيند.
اين در حالي است که اشتياق به همبستري بدون تغذيه صحيح ( کافي ) ميسر نـيست .
اگر تغذيه زن مناسب نباشد انتظار کشش جنسي بيهوده است .

آيا تا کنون با همسر خود در رابطه با ارضاء نشدن خود صحبت کرده ايد؟

ازدواج ارتـبـاط بسيار پيچيده اي است که براي نيل به نتيجه مطلوب آن بايدهماهنگي و تطابق در تـمـام شـؤون آن حکمفرما باشد، بخصوص در هم آغوشي .
زنان مي توانند  با توجه به توانايي درک همسرش  او را در رابطه با کاملا ارضاء نشدن خود آگاه سازند .

افزايش زمان معاشقه ابراز احساسات بصورت کلامي در حين رابطه آگاه ساختن همسر در حين نزديکي از مرحله لذت خود و تعيين زمان دخول مي تواند بسيار کمک کننده باشد .

نشانه هاي ارضاء شدن در زنان:

کـيـفـيـت ارضـاي غـريـزه جنسي در زنان تقريبا متفاوت است ، ولي به طور کلي دو امر گوياي ارضاي جنسي آنان است :

?. به طور طبيعي همان کيفيتي که در حال انزال ، به مرد دست مي دهد بايد براي زن نيز پيش آيد و عـلامـت آن ((احـسـاس مـوجهاي پياپي در سراسر بدن و ضربان و تپش بي اختيار يا انقباض در ناحيه تناسلي )) است . اما نبايد فراموش کرد که اوج گيري و تحريک و نيز طغيان و ارضا در زن بـه کـندي صورت مي گيرد و خيلي براحتي فرومي نشيند و پس از عمل نيز به سکوت و سکون بيشتري نيازمنداست .
?. تمايل به روابط مجدد همين که زني به ارتباط زناشويي رغبت نشان دهد گواه آن است که مفهوم لذت زناشويي را لااقل تا حدودي دريافته است ، چنانکه بي ميلي چه بسا به سبب آن است که لذت آن را درک نکرده است .

چگونه رابطه جنسي را آغاز کنيم و چگونه ادامه دهيم؟

لذت نبردن از همبستري از عواملي است که زنان را نسبت به برقراري روابـط جنسي دلسرد و چه بسا بيزار مي سازد و بر مرد است که پس از آشنايي خود به وظيفه ، او را همراه خويش سازد و نمونه طعمي را که خود مي چشد به وي بچشاند.
پـيـوسـتـه بـايـد به ياد داشت که فراهم نبودن زمينه و موقعيت ، از مهمترين عـواملي است که روابط زناشويي را به سردي مي کشاند و آن قدر که بر طرف کردن اين عوامل در بـهـبود روابط زن و مرد تاءثير دارد عوامل ديگر مؤثر نيست و تهديد يا نصيحت نيز کارساز نخواهد بـود.
مـطـمئن باشيدکه با فراهم بودن زمينه و نبود عوامل بازدارنده ، هيچ مشکلي فرا روي شما خودنمايي نخواهد کرد.
چگونه بايد زن را براي برقراري معاشرت آماده ساخت ؟

بيشتر زنان به سبب سرشت خود دير تحريک مي شوند و نيز دير به اوج لذت جنسي مي رسند.بنابراين آميزشهاي منقطع (با انزال سريع از سوي مرد) براي اغلب آنان رنج آور ودلسرد کننده است .
مرد بايد انجام مقدمات آميزش را تا آنجا ادامه دهد که زن به اوج تحريک جنسي برسد و به همبستري تمايل يابد.
بعلاوه طولاني کردن معاشقه پس از مقاربت ، در صـورتـي کـه بـراي سيراب کردن زن و رضايت جنسي اوباشد، نه تنها اشکال ندارد بلکه ضروري اسـت .
مـقـاربت عجولانه و با انزال سريع امري نکوهيده است .

تمايل روحي در زن وجود دارد اما تا تحريک بدني صورت نپذيرد در عمل رغبتي از خود نشان نمي دهد و وظيفه شوهر است که وي را در اين حال کمک کند و ميل جنسي را در نهادش بيدار سازد.
در حـقـيـقت نشان ندادن تمايل نه بدان سبب است که زن اشتياقي به روابط همسري ندارد بلکه به اقتضاي طبيعت خويش (عفت ) که وديعه الهي است ، علاقه خود را بدين عمل اظهار نمي دارد.
مرحله آميزش مانند کوهي است که مرد چون داراي قدرت بيشتري است زود به قـلـه کـوه مـي رسد.(يعني مرد زودتر آماده آميزش مي شود.) در حالي که زن هنوز به اواسط کوه نـرسيده است (زيرا زن ديرتر آماده مي شود).
همچنين در پايين آمدن ، مرد يکدفعه پايين مي آيد و زن پله پله ، و اين وظيفه مرد است که دست همسر خود را بگيرد تا با هم بالا و پايين روند و از غريزه جنسي يکديگربرخوردار شوند .
يک کارشناس امور جنسي مي نويسد: بـر خـلاف مـردها که نقاط قابل تحريک جنسي آنها در قسمتهاي بخصوص ، محدود مي باشد، در زنهااين نقاط منتشر و وسيع است .
در تحت شرايط روحي مخصوص ، لمس هر ناحيه از بدن ممکن اسـت بـه وجـد آورنـده تـحريک جنسي شود …
تحريک اين نواحي سبب ظهور و بروز ميل جنسي شـديـدي خـواهـد شـد.
در اوايل ازدواج زنها معمولا نسبت به تحريک عمومي بدن بيشتر حساس هـسـتـنـد تـا به تحريک مستقيم دستگاه تناسلي ، ولي پس از اينکه خجلت و کمرويي طبيعي زن بـتدريج زايل گرديدآن وقت است که تحريک مستقيم براي او لذتبخش تر خواهد بود…
ولي بايد دقـت کـرد که اين گونه تماسها خيلي به آرامي و با مهارت انجام گيرد.
اينکه بسياري از مردان در انـجـام اعـمـال زنـاشويي ازهمسر خود اظهار نارضايتي مي کنند گاهي بدين علت است که آنها مـعمولا برقراري روابط زناشويي رابه تندي آغاز مي نمايند.
در حالي که به طور معمول تحريکهاي يکباره سبب مقاومت و نارضايتي دربانوان مي شود و آنهارااز همراهي و لذت خواهي دور مي سازد.
بـهـتـريـن روش آن اسـت که انجام روابط بسيار آرام و تدريجي آغاز گردد.
آنگاه که مرد تصميم قـطـعي خود به برقراري روابط زناشويي را از همان آغاز با همسرش در ميان گذارد، کمترين بي ميلي در زن به مقاومت عجيبي تبديل مي شود که بساني به انعطاف نمي انجامد. در حالي که اگر ايـن تـصـمـيـم اظـهـار نـشـود و بـا مـهارت و دلجويي ، کار دنبال گرددنتيجه مطلوب تر عايد مي شود .

درمان:
در نوع اوليه:

 آشنايي بيمار در مورد ساختمان و وظايف بدن خود و نيز کاهش هيجانات، صبر و شکيبايي ضروري مي باشد و همچنين چندين جلسه مشاوره و دادن آگاهيهاي لازم به بيمار لازم است.
در نوع ثانويه:

آموزشهاي لازم به يمار و همسر وي داده مي شود.
در نوع اکتسابي:

اگر علت بيماري آسيب به عضوي باشد، آن عضو درمان شده و اگر علت دارويي دارد با مشورت پزشک معالج تغيير دارو داده شود.

 نوشته شده توسط فروشنده در پنجشنبه 18/11/1386 و ساعت 10:20 صبح | نظرات ديگران()