ايدز مخفف نام کامل سندرم نارسايي اکتسابي ايمني براي اولين بار در سال 1981 در ايالات متحده گزارش شد و از آن زمان تا کنون اپيدمي اصلي جهاني محسوب مي‌شود.
عامل مولد ايدز ويروس نارسايي ايمني انساني يا همان ويروس آچ آي وي است اين ويروس با کشتن يا آسيب رساندن به سلول‌هاي سيستم ايمني بدن به طور فزاينده‌اي توانايي بدن را براي مبارزه با عفونت‌ها و سرطانهاي خاص تضعيف کرده و مختل مي‌کند افراد مبتلا به ايدز ممکن است به بيماريهاي تهديد کننده موسوم به عفونت‌هاي فرصت طلب دچار شوند که اين عفونتها از طريق ميکروب‌ها شامل ويروسها و باکتري‌هايي که اغلب افراد سالم را نمي‌توانند بيمار کنند ايجاد مي‌شوند از سال 1981 بيش از 830 هزار مورد ابتلا به اين بيماري تنها در ايالات متحده گزارش شد. ويروس ايدز اغلب و به طور شايع از راه تماس جنسي مراقبت نشده و از طريق يک شريک جنسي آلوده منتقل مي‌شود. اين ويروس مي‌تواند در هنگام تماس جنسي از راه اعضايي چون مهبل، دهان و اندام‌هاي تناسلي منتقل شود. اين ويروس همچنين از طريق تماس با خون آلوده منتقل مي‌شود. پيش از اينکه مسوولان بهداشتي خون اهدايي را نسبت به وجود اين عفونت بررسي و آزمايش کرده و از فناوري‌هاي گرما درماني براي تخريب آن در خون آلوده استفاده کنند اين ويروس به ميزان قابل توجهي از طريق خون و اجزاي خوني آلوده منتقل مي‌شد اما در حال حاضر به خاطر توجه به اين تکنيک‌ها اين انتقال به حد چشمگيري کاهش يافته است. اين ويروس اغلب در ميان تزريق کنندگان مواد مخدر به دليل استفاده از سوزنها و سرنگ‌هاي مشترکي که حتي به مقادير اندکي خون بيمار آلوده هستند گسترش پيدا مي‌کند. اما اين انتقال در بيمارستانها و مراکز بهداشتي يعني انتقال از راه سرنگ آلوده بسيار به ندرت اتفاق مي‌افتد. زنان نيز در حين بارداري مي‌توانند اين ويروس را به نوزادان خود منتقل کنند. تقريبا يک چهارم تا يک سوم از کل مادران باردار درمان نشده اين عفونت را به نوزادان خود منتقل مي‌کنند اين بيماري همچنين از طريق شيردهي از سوي مادر بيمار به نوزاد منتقل مي‌شود. چنانچه مادر در طول بارداري از داروي AZT استفاده کند به ميزان چشمگيري احتمال انتقال بيماري به نوزاد را کاهش مي‌دهد و در صورتي که علاوه بر مصرف دارو مراقبان بهداشتي نوزاد را با عمل سزارين متولد کنند احتمال ابتلاي کودک به ايدز تا يک درصد کاهش مي‌يابد. مطالعات نشان مي‌دهد اگرچه اين ويروس در بزاق افراد مبتلا وجود دارد اما از راه بزاق قابل انتقال نيست. ايدز مي‌تواند هر فردي را که در رفتارهاي پرخطر شرکت مي‌کند مبتلا سازد. اين رفتارها شامل استفاده از سوزن و سرنگ مشترک، داشتن تماس جنسي با فرد بيمار بدون استفاده از کاندوم و تماس جنسي با فردي که بيمار بودن وي مشخص نيست مي‌باشد. به علاوه ابتلا به بيماري‌هايي که از راه تماس جنسي منتقل مي‌شوند مانند سيفليس، عفونت قارچي کلاميديا، سوزاک و غيره افراد را مستعد ابتلا به ايدز در طول تماس جنسي با شريک بيمار مي‌کند. در مورد علائم نشان دهنده عفونت ايدز بايد گفت که بسياري افراد وقتي براي اولين بار به اين بيماري مبتلا مي‌شوند هيچ علامتي ندارند. اما در برخي ديگري علائمي چون علائم سرماخوردگي در ظرف يک يا دو ماه پس از قرارگرفتن در معرض ويروس بروز مي‌کند. اين علائم شامل تب، سردرد، خستگي و بزرگ شدن غدد لنفاوي است. اين علائم اغلب ظرف يک هفته تا يک ماه ناپديد شده و اغلب با ساير عفونت‌هاي ويروسي اشتباه گرفته مي‌شود. در طول اين دوره افراد بسيار عفونت پذير هستند و ويروس ايدز در مقادير زيادي در مايعات اندام‌هاي تناسلي وجود دارد. علائم شديدتر معمولا تا 10 سال يا بيشتر در بزرگسالان و يا ظرف 2 سال در کودکان که در ابتداي تولد مبتلا به اين بيماري بوده‌اند بروز مي‌کند. زماني که اين بيماري براي اولين بار در امريکا مشاهده شد هيچ شيوه درماني و دارويي براي معالجه آن وجود نداشت اما به تدريج محققان داروهاي مختلفي را براي مقابله با آن توليد کردند از آنجا که اين ويروس مي‌تواند در برابر هر دارويي مقاوم شود پزشکان و متخصصان بايد از روش‌هاي درماني ترکيبي براي معالجه موثر آن استفاده کنند.