زايمان به سه مرحله کلي تقسيم مي شود :

• مرحله اول که دردهاي زايماني شروع شده و پيشرفت مي کند تا رحم آماده خروج نوزاد شود.
  
• مرحله دوم که در آن خروج نوزاد و تولد اتفاق مي افتد.
  
• مرحله سوم که جفت خارج مي شود.

مرحله اول يا دردهاي زايماني

در اين مرحله با شروع انقباضات رحمي، گردن رحم تدريجا نرم و منبسط مي شود تا به10 cm برسد. اين مرحله خود به مراحل سه گانه فاز ابتدايي، فاز اکتيو و فاز انتقالي تقسيم مي شود.

فاز ابتدايي

فاز ابتدايي فازي است که در آن رحم به صورت منظم منقبض مي شود. اين انقباضات بر خلاف انقباضات براکستون هيکز که نا منظم و بي درد هستند، به تدريج دردناک مي شوند.

ريتم و سرعت زايمان در هر خانم باردار ممکن است خصوصيات مخصوص به خود را داشته باشد. بعضي ها حتي متوجه انقباضات اوليه نيز نمي شوند در حاليکه دهانه رحم چندين سانتيمتر باز شده است. وقتي که گردن رحم شروع به باز شدن مي کند، وضعيت آن در لگن تغيير مي کند و به سمت جلو آمده و نرم مي شود. براي اينکه بتوانيد تفاوت اين دو را بهتر درک کنيد نوک بيني خود را لمس کنيد، سفت و عضلاني است؛ حالا لبهاي خود را لمس کنيد، نرم و شل است. سرويکس يا گردن رحم از حالت سفت به حالت شل در مي آيد.

چه مي توان کرد؟

شما مي توانيد در خانه چرخي بزنيد، براي قدم زدن بيرون رويد، يک فيلم تماشا کنيد، يک حمام گرم بگيريد. چرت بزنيد يا استراحت کنيد.. تنقلات ميل کنيد؛ خوراکي هاي غني از کربوهيدرات بهترين انتخاب هستند. اگر انقباضات دردناک است، ماساژ و تکنيک هاي آرامش بخشي و دوش آب گرم مفيد واقع مي شوند.

فاز فعال

ماما ها و پزشکان فاز فعال را مرحله اي مي دانند که در آن سرويکس باز شده و انقباضات شما نزديک به هم و قوي تر شده اند. سرانجام فواصل سه يا چهار دقيقه اي به فواصل 60 تا 90 ثانيه مي رسند و انقباضات شديد مي شوند.

چه مي توان کرد؟

زماني که رفتن به بيمارستان يا زايشگاه از ماندن در خانه بهتر به نظر مي رسد، موقع عزيمت است. اگر در خانه زايمان مي کنيد به ماماي خود اطلاع دهيد. انقباضات پشت سر هم مي آيند، وضعيت هاي مختلف را امتحان کنيد تا ببينيد در چه وضعيتي احساس راحتي بيشتري مي کنيد. تمرين تنفس و تکنيکهاي آرامش بخشي در اين مواقع مفيدند.

توجه کنيد که مي توانيد يک دوش آب گرم بگيريد که براي کاهش درد بسيار مفيد است و همچنين زايمان را سرعت مي بخشد. حتي مي توانيد زايمان در وان آب را انتخاب کنيد.

گاهي اتفاق مي افتد که در طي زايمان باز شدن سرويکس کند شده يا متوقف مي شود. در اين هنگام قدم زدن، ماساژ و حتي گريه کردن کمک مي کند که اضطراب عاطفي از بين رفته و جريان زايمان سريع تر شود. اگر کيسه اب پاره نشده باشد، ماما با پاره کردن کيسه آب، پروسه زايمان را سرعت مي بخشد. مي توان از مسکن ها و بي حسي هاي نخاعي هم استفاده کرد.

فاز انتقالي يا مرحله گذر

طي اين فاز سرويکس از 8 تا 10 سانتيمتر باز مي شود. هر بار که انقباض زايماني شروع مي شود 1 تا يک و نيم دقيقه به طول مي انجامد و تقريبا هر 3 دقيقه تکرار مي شوند. اين مرحله معمولا دوره سختي از مراحل زايماني است.

چه مي توان کرد؟

زايمان بسيار نزديک است. وضعيت راحتي را براي خود انتخاب کنيد. در فواصل انقباضات آرام باشيد. تنفس خود را منظم کنيد، از بيني نفس بکشيد و از دهان بيرون دهيد. اشکالي ندارد اگر بخواهيد براي تحمل بهتر درد فرياد بزنيد.

مرحله دوم يا تولد نوزاد

در اين فاز رحم نوزاد را به بيرون مي راند تا از کانال زايماني يا همان واژن به دنياي بيرون بيايد. در اين هنگام همراه انقباضات، شما سر نوزاد را بين پاهاي خود حس مي کنيد. در ابتداي انقباض، نوزاد به بيرون رانده شده و انتهاي انقباض کمي به داخل کشيده مي شود. وقتي سر نوزاد در واژن قرار مي گيرد، ماما از شما مي خواهد که کمتر فشار بياوريد تا نوزاد به آرامي بيرون آيد و ريسک پارگي در شما کمتر شود. اگر شما قبلا زايمان کرده باشيد اين فاز براي شما 5 تا 10 دقيقه طول مي کشد. اگر زايمان اول شما باشد اين فاز ممکن است ساعتها طول بکشد.

چه مي توان کرد؟

به بدن خود توجه کنيد. وقتي قدرت داريد زور بزنيد. سعي کنيد هنگام فشار آوردن نفس خود را حبس نکنيد. در هر انقباض چندين بار زور بزنيد. از کشش زمين استفاده کنيد، ايستاده يا در حالت چمباتمه قرار بگيريد. اگر خيلي خسته شده ايد، به پهلوي چپ بخوابيد. اگر بي حسي نخاعي داريد، ماما به شما مي گويد که چه زماني زور بزنيد. احتمالا وي توصيه خواهد کرد تا زمان ديده شدن سر نوزاد زور نزنيد.

مرحله سوم يا خروج جفت

شروع اين فاز از زماني است که نوزاد بطور کامل بيرون آمده و در اين فاز جفت بيرون مي آيد. جفت سيستم حمايتي جنين است که مسئول رساندن مواد مغذي به جنين و دفع مواد زائد از آن مي باشد. پس از اتمام مرحله تولد نوزاد، انقباضات تا مدت کمي ادامه مي يابد . خروج کامل جفت و ضمائم بيش از 5 تا 10 دقيقه طول مي کشد.

چه مي توان کرد؟

شما احتمالا اين فاز را حس نمي کنيد چون تمام توجه شما به نوزاد معطوف است. گذاشتن نوزاد روي قفسه سينه سبب ترشح هورمونهايي مي شود که به جدا شدن جفت از رحم کمک مي کنند. در اين هنگام شما يا بسيار ضعف داشته و يا بسيار هيجان زده هستيد. بعضي از مادران به علت زايمان طولاني و دردناک قادر به توجه کافي به نوزاد نيستند. بيشتر خانمها در اين مرحله نياز به استراحت و تغذيه مناسب دارند.

حال نوزاد خود را تحسين مي کنيد. دستها و پاهاي او را بررسي مي کنيد. او را در بغل مي گيريد. اگر مي خواهيد نوزاد را با شير خود تغذيه کنيد از همين الان شروع کنيد. تعجب نکنيد اگر نوزاد تمايلي نشان نمي دهد. اگر حتي او را به سينه تان بفشاريد کافيست و او خيلي زود به خوردن شير تمايل پيدا مي کند.

 نوشته شده توسط فروشنده در يکشنبه 14/11/1386 و ساعت 10:4 صبح | نظرات ديگران()